Met de hond aan de lijn is leuk!


Column Boswachter Inge van Dongen

Op de foto zie je mijn bruine labrador Timo en mijzelf. Wat een lieverd, vind je ook niet? Twaalf jaar lang was hij mijn maatje, totdat ik hem eind vorig jaar helaas moest laten gaan. Je geeft dit verdriet een plek, maar wanneer ik een labrador tegenkom, dan knijpt mijn hart toch altijd even samen. Ik ben niet de enige die gek is op honden. In 2015 had bijna één op de vijf huishoudens in Nederland een trouwe viervoeter in huis.

Als boswachter bij Natuurmonumenten zie ik helaas ook het leed dat honden kunnen aanrichten in onze natuurgebieden. Het ree dat afgelopen jaar in ons natuurgebied door twee loslopende honden de sloot werd ingejaagd en verdronk, staat me nog steeds helder voor de geest. Toch is het meeste leed dat loslopende honden veroorzaken niet direct zichtbaar. De ontlasting van een hond op een dassenburcht kan er voor zorgen dat dassenfamilies hun onderkomen niet meer uit durven en verhongeren. Een reekalf heeft geen lichaamsgeur en blijft doodstil liggen op zijn plek. Maar wanneer een hond een reekalf besnuffelt, dan draagt het kalfje zijn geur en laat de moeder haar jong in de steek.

De oplossing is eigenlijk heel simpel: houd je hond aan de lijn. Een regel die in veel natuurgebieden van Natuurmonumenten geldt. Maar uit ervaring weet ik ook wel dat het soms prettig is je hond los te laten lopen. Je gunt het je trouwe vriend om de wereld te ontdekken en lekker zijn energie kwijt te kunnen. En dat gesjor aan die lijn omdat hij net ergens anders heen wil, kan ook heel vermoeiend zijn. Lange tijd heb ik dan ook gedacht dat je met de hond aanlijnen niemand een plezier deed: noch jezelf, noch je hond.

Een ontmoeting met een hondencoach begin dit jaar opende mijn ogen: met de hond aan de lijn lopen is leuk! Honden ontdekken de wereld vooral met hun neus. Elk geurtje is voor hen een beleving: vochtige bladeren, een omgevallen boomstam, het groene gras. Iedere plek is interessant. Wij - mensen - trekken vaak de hond ongeduldig mee als ze ergens blijven snuffelen. Hiermee maken we ze blind voor hun eigen omgeving en dat is jammer, want met deze snuffelkunsten kun je van je wandeling juist een beleving maken: voor jou en je hond!

Ik daag iedere hondenbezitter uit om zijn of haar hond bij een volgende wandeling aangelijnd te houden en ze te stimuleren hun neus te gebruiken. Dit kan gewoon op de wandelpaden. Verstop brokjes onder bladeren of tussen de boomwortels of op de zitting van een bankje. Of verleid ze met iets lekkers om over een omgevallen boomstam te lopen of erover heen te springen. Door alle mentale inspanningen ligt je hond na afloop gegarandeerd moe maar voldaan in zijn mand en jullie onderlinge band heeft een flinke boost gekregen. En vergeet niet: dankzij jou kunnen de dassen onbekommerd hun burcht verlaten en valt het reekalfje veilig tegen zijn moeder aan in slaap.

Inge van Dongen
Boswachter bij Natuurmonumenten

Boswachters en vrijwilligers van Natuurmonumenten wandelen en rennen samen met hun hond tijdens de Doggymarathon voor een hondenspeelplek. Ga naar de teampagina en help mee!